kalabalığın içinde ama;kendini yapayalnız hissetmek nedir bilir

Tek başıma hiç sorunun yanıtını bulamıyorum.Hep yeni

hayatlar yaşamayı isterken kendimi aynı hayatı tekrar

tekrar yeniden yaşarken buluyorum... Sisli bir gecede

yolunu kaybetmiş gemilere benzetiyorum kendimi...

Yanına gidip konuşmak istediğim insanları da işte bu

kayıp gemilere benzetiyorum. Uzaktan soluk ışıklarını

görüyorum... Ama ne onlar bana yaklaşabiliyorlar, ne

ben onlara... Sisli gecede birbirimize uzaktan bakıp

yeniden kendi kayboluşlarımıza karışıyoruz... Umudum

kalmadı artık; bu dünyada düşüncelerimi, beni,

duygularımı gerçekten anlayacak birini bulmam imkansız

görünüyor artık bana... Ama evimde duramıyorum yine

de... Kendimi sokaklara atmak, insanlarla konuşmak,

kendimi onlara anlatmak istiyorum. Dinliyor gibi

gözüküp dinlemeseler de, anlıyor gibi yapıp gerçekte

anlamasalar da...

 

Cezmi Ersöz ( Aramızdaki Görünmez Bağlar )

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !